تست منظم کابلهای زیرزمینی فشار متوسط و قوی برای جلوگیری از قطعیهای ناگهانی و پرهزینه در شبکه برق حیاتی است. در کابلهای مدرن پلیمری ()، روشهای سنتی باعث آسیب میشوند، لذا روشهای با فرکانس پایین رایج شدهاند.
تست با فرکانس بسیار پایین ( - Very Low Frequency)
این روش یک تست ولتاژ استرس (Hi-Pot) است که در فرکانسهای بسیار پایین ( یا کمتر) انجام میشود.
- دلیل استفاده از فرکانس پایین: در فرکانس ، شارژ کردن کابلهای بلند نیاز به منبع تغذیه بسیار بزرگ و سنگین دارد. کاهش فرکانس به ، توان راکتیو مورد نیاز را تا حدود کاهش میدهد و امکان استفاده از تجهیزات تست قابل حمل و سبک را فراهم میآورد.
- هدف: وارد کردن تنش الکتریکی به عایق برای افشای عیوب موضعی حاد (مانند حفرههای هوا یا نفوذ شدید آب) که در شرف شکست هستند. این عیوب تحت تنش میشکنند و بدین ترتیب میتوانند در محیط کنترلشده تعمیر یا تعویض شوند.
اندازهگیری تلفات عایقی ( - Tangent Delta)
این روش یک تست تشخیصی (Diagnostic) است که وضعیت کلی سلامت عایق را ارزیابی میکند.
- مکانیزم: Tan δ نسبت جریان مقاومتی (تلفات انرژی) به جریان خازنی (ذخیره انرژی) در عایق است. عایق ایدهآل فقط خازنی است (Tan δ≈0).
- تشخیص سلامت: مقادیر بالای (که با افزایش ولتاژ افزایش مییابد)، نشاندهنده پیری شیمیایی، تخریب حرارتی یا آلودگی و رطوبت گسترده در عایق است.
- کاربرد: رتبهبندی سلامت کابلها ("خوب"، "مشکوک"، "بحرانی") برای اولویتبندی تعمیرات و تعویضها.
استراتژی پیشگیری از خرابی
بهترین استراتژی، ترکیب هر دو روش است: ابتدا با سلامت کلی عایق ارزیابی و دستهبندی میشود، سپس کابلهای دارای سلامت متوسط با تست تست تنش میشوند تا عیوب حاد موضعی آنها آشکار و اصلاح شوند.
۵
از ۵
۳ مشارکت کننده
