جستجو مطالب وبلاگ: 

فناوری‌های نوین تصفیه آب خاکستری در ساختمان‌های مسکونی

 

آب خاکستری (Greywater)، آبی است که از منابع غیربهداشتی در خانه مانند روشویی، حمام، دوش و ماشین لباسشویی خارج می‌شود و حاوی آلودگی کمتری نسبت به فاضلاب سیاه (Blackwater) است که از توالت‌ها تخلیه می‌شود. تصفیه و استفاده مجدد از آب خاکستری، یکی از کارآمدترین روش‌ها برای کاهش مصرف آب شرب، کاهش فشار بر تصفیه‌خانه‌های شهری و افزایش پایداری محیط زیست در ساختمان‌های مسکونی است.

 

 

۱. اهمیت و پتانسیل آب خاکستری

آب خاکستری پتانسیل بالایی برای صرفه‌جویی دارد:

  • حجم بالا: حدود 50% تا 80% از کل فاضلاب خانگی را آب خاکستری تشکیل می‌دهد.
  • کیفیت نسبتاً خوب: آلودگی‌های اصلی شامل مواد شوینده، صابون، مو، و ذرات پوست هستند که حذف آن‌ها ساده‌تر از آلودگی‌های بیولوژیکی فاضلاب سیاه است.
  • موارد استفاده مجدد: آب خاکستری تصفیه‌شده، برای آبیاری فضای سبز، شستشوی حیاط و پارکینگ، و مهم‌تر از همه، تأمین آب فلاش تانک توالت‌ها مناسب است.

 

۲. فناوری‌های نوین تصفیه آب خاکستری

سیستم‌های تصفیه آب خاکستری در مقیاس خانگی باید کم‌حجم، کم‌مصرف و دارای فرآیند نگهداری آسان باشند. فناوری‌های اصلی به شرح زیر است:

الف) فیلتراسیون فیزیکی و شیمیایی (Standard Filtration)

این مرحله در تمام سیستم‌ها مشترک و ضروری است.

  • غربالگری و ته‌نشینی (Screening and Sedimentation): حذف ذرات بزرگ مانند مو، پرز و صابون‌های جامد از طریق توری‌ها و مخازن ته‌نشینی اولیه.
  • فیلتراسیون سریع: استفاده از فیلترهای شنی، فیلترهای کارتریجی و یا فیلترهای دیسکی با دقت بالا برای حذف ذرات معلق کوچک‌تر.
  • استفاده از مواد منعقدکننده: در برخی سیستم‌ها برای تسریع در ته‌نشینی مواد شوینده و جامدات کلوئیدی از مواد شیمیایی مانند آلوم استفاده می‌شود.

ب) تصفیه بیولوژیکی (Biological Treatment)

هدف این مرحله حذف مواد آلی محلول و بقایای شوینده‌ها است که عامل اصلی کدورت و بوی نامطبوع آب هستند.

  • بیوراکتور غشایی (Membrane Bioreactor - MBR):
    • مکانیزم: ترکیبی از یک فرآیند لجن فعال بیولوژیکی و فیلتراسیون غشایی. غشاهای ریز متخلخل (اولترافیلتراسیون) مستقیماً در حوضچه بیولوژیکی قرار داده می‌شوند.
    • مزیت: تولید آب با کیفیت بسیار بالا، حذف باکتری‌ها و جامدات معلق تا سطح میکرونی. این فناوری به دلیل راندمان بالا، محبوب‌ترین گزینه برای ساختمان‌های بزرگ است.
  • بیوفیلترها (Biofilters): استفاده از بسترهای پُر شده با موادی مانند کوکوپیت، خاک یا پشم سنگ که میکروارگانیسم‌ها روی آن‌ها رشد می‌کنند و مواد آلی را تجزیه می‌کنند. (مناسب برای آبیاری باغچه).

ج) گندزدایی (Disinfection)

آخرین مرحله برای اطمینان از ایمنی آب تصفیه‌شده است.

  • اشعه فرابنفش (UV): رایج‌ترین روش. اشعه UV به دیواره سلولی باکتری‌ها و ویروس‌ها آسیب می‌زند و آن‌ها را غیرفعال می‌کند. این روش هیچ‌گونه مواد شیمیایی را به آب اضافه نمی‌کند.
  • کلرزنی: استفاده از کلر یا هیپوکلریت سدیم. در حالی که مؤثر است، استفاده از آن در سیستم‌های خانگی ممکن است پیچیده باشد و باید با دقت مدیریت شود تا از تولید محصولات جانبی مضر جلوگیری شود.

 

۳. توجیه اقتصادی و زیست‌محیطی

نصب سیستم Greywater یک سرمایه‌گذاری بلندمدت است که در صرفه‌جویی در مصرف آب شرب و فاضلاب نمود پیدا می‌کند.

الف) توجیه اقتصادی

  • کاهش هزینه آب: با استفاده مجدد از آب خاکستری در فلاش تانک و آبیاری، می‌توان تا 30% از مصرف آب شهری را کاهش داد.
  • بازگشت سرمایه (ROI): اگرچه هزینه اولیه نصب سیستم‌های MBR بالا است، اما در مناطقی که نرخ آب و فاضلاب گران است، بازگشت سرمایه در عرض چند سال محقق می‌شود.

ب) توجیه زیست‌محیطی

  • حفظ منابع آب زیرزمینی: کاهش برداشت از منابع آب شیرین.
  • کاهش بار فاضلاب: کاهش حجم آب ورودی به تصفیه‌خانه‌های شهری و در نتیجه، کاهش انرژی مصرفی در آن‌ها.

 

۴. الزامات فنی، قانونی و نگهداری

برای تضمین سلامت و عملکرد صحیح سیستم، رعایت الزامات زیر ضروری است:

الف) جداسازی لوله‌کشی (Double Piping)

  • ضرورت: در مرحله ساخت یا بازسازی، باید سیستم لوله‌کشی مجزا برای جمع‌آوری آب خاکستری (از دوش و روشویی) و هدایت آن به سمت سیستم تصفیه تعبیه شود.
  • لوله‌کشی مجدد: باید یک لوله‌کشی ثانویه نیز برای توزیع آب تصفیه‌شده به فلاش تانک‌ها و شیرهای آبیاری فضای سبز وجود داشته باشد.

ب) ملاحظات بهداشتی و قانونی

  • استاندارد کیفیت: آب تصفیه‌شده باید از نظر میزان BOD, COD و باکتری‌های کلیفرم در محدوده مجاز برای استفاده مجدد (معمولاً استاندارد آبیاری) باشد.
  • برچسب‌گذاری: تمام لوله‌های حاوی آب تصفیه‌شده باید به وضوح برچسب‌گذاری شوند (مثلاً "آب غیرشرب") تا از مصرف تصادفی جلوگیری شود.

ج) نگهداری (Maintenance)

  • فیلترهای اولیه: فیلترهای توری و ته‌نشینی اولیه باید به صورت منظم تمیز شوند تا از گرفتگی سیستم و بوی نامطبوع جلوگیری شود.
  • استفاده از شوینده‌های زیست‌تخریب‌پذیر: استفاده از صابون‌ها و مواد شوینده کم فسفات و زیست‌تخریب‌پذیر، راندمان سیستم تصفیه بیولوژیکی را به شدت افزایش می‌دهد و عمر غشاها را طولانی‌تر می‌کند.
  • استفاده دائم: سیستم‌های بیولوژیکی باید به صورت دائم فعال باشند. در صورت سفر طولانی، باید تدابیری برای حفظ بیومس (توده زیستی) در تصفیه‌کننده اندیشیده شود.

 

۰
از ۵
۰ مشارکت کننده
  • لینک
  • تلگرام
  • واتساپ
  • ایکس (توییتر)
  • لینکدین
  • فیسبوک
  • پینترست
  • اشتراک گذاری
سبد خرید